Het inspraakproces dus. Serieus genomen worden, dat willen de meeste “burgers” die bij zo’n proces zijn betrokken. Maar wat houdt dat nu eigenlijk precies in, serieus genomen worden? In de eerste plaats betekent het dat afspraken duidelijk moeten zijn en ghouden moeten worden. Daarom is het goed aan het einde van elke bijeenkomst een klijst met afspraken te maken en te checken of men het ééns is over de inhoud ervan. In de tweede plaats houdt het ook in dat het proces niet beslist volgens de regelen van de overheid hoeft te verlopen. Laat de deelnemers maar een proces uitstippelen. Dat moet dan wel worden vastgelegd, door een secretariaat dat bestaat uit omwonenden en gemeentemedewerkers.
Serieus genomen worden is niet zo’n heel moeilijk begip. Er is wel empathie voor nodig, invoelend vermogen dus. De vaardigheid om aan te voelen wat de verlangens en behoeften van de ander zijn. Toegegeven, dat is niet de sterkste kant van de meeste mensen zoals blijkt uit de reeks aan gestrande huwelijken. En toch…inspreken zonder empathie leidt tot bekvechten. En elke gemeentemedewerker doet er goed aan zich daarbij te realiseren dat de burger zich bij voorbaat zwak voelt staan en dus al gauw naar het wapen van het verwijt grijpt. Naarmate er minder regels worden opgelegd, is het gevoel van zwakte minder en blijven de verwijten en eventueel ook verdachtmakingen vaker uit. Jahaa, zo’n inspraalproces, dat is me wat! Maar ja, wat wil je? Burgers lijken veel op ambtenaren, al beschikken ze niet over een reglement.
Tot groetens,
Kaj Elhorst
0 Reacties tot “Inspreken of bekvechten (5)”