Hoe zit dat nou eigenlijk met die inspraak. Willen de “burgers” van dit land eigenlijk wel inspraak hebben? Dat is nog maar helemaal de vraag. Voor het overgrote deel willen mensen vooral met rust gelaten worden en dat is altijd al zo geweest. In het verleden waren mensen via hun zuil politiek betrokken bij de gang vanzaken. het waren de voormannen die daadwerkelijk de politiek maakten. Schaepman, Kuyper. Groen van Prinsterer. Thorbecke, Troelstra, Drees, noem ze maar op. De mensen waren eigenlijk niet geïnteresseerd in de politiek maar wel in hun eigen welvaren.
Daaraan is niets veranderd maar er zijn geen zuilen meer en daarom hebbenw e nu de inspraak. Inspraak is een moeilijke manier om iets eenvoudigs op te lossen en daarom is het zaak het hele verschijnsel eens goed te belichten. Kort en goed bestaat inspraak uit drie fasen: voorbereiding, het proces en het resultaat. Hier gaan we alleen in op de voorbereiding.
Het probleem met inspraak is dat volwassen mensen die mogen inspreken te vergelijken zijn met kinderen die een bodemloze snoeppot vinden. Hun begeert krijgt de overhand al willen uinstaties en individuen ons wel eens anders doen geloven. Dat komt mede doordat inspraak teveel als een open vraag wordt gezien. Alles lijkt mogelijk. en dat is niet goed.
Inspraak behoort het karakter te hebben van een multiple choice vraag, zo is mij in mijn journalistieke loopbaan gebleken. Van te voren moet duidelijk zijn welke alternatieven de inspraak ten gevolge kan hebben. Dat kunnen er maximaal vier of vijf zijn waarvan de gemeente er één mag invullen. De rest gebeurt door de omwonenden. Omwonenden hebben overigens wel meer recht op hun omgeving dan andere burgers maar toch is die beperkt (we houden het hier even bij een project op het gebied van ruimtelijke ordening). Omwonenden hebben direct met hun omgeving te maken maar hun invloed kan niet meer dan beperkt zijn. Zij kunnen namelijk in de loop van de tijd andere ideeën of behoeften krijgen, verhuizen, doodgaan en noem maar op. Hun inzichten van vandaag kunnen dus onmogelijk allesbepalend zijn.
Het mooiste voorbeeld dat ik daarvan heb meegemaakt, had te maken met een geluidsscherm. langs de snelweg bij Utrecht. Tachtig procent van de aanwonenden was ervoor maar…nog voor het geluidsscherm helemaal klaar was, was de stemming omgeslagen. Zestig procent van de aanwonenden wilde weer van het scherm af omdat ze liever op een snelweg uitkeken dan op een scherm.
Samen met de omwonenden stelt de gemeente dus vier of vijf resultaten van het proces vast. Welke van deze er uiteindelijk uit komt rollen, dat moet blijken maar alle deelnemers hebben van meet af aan houvast. We komen er gauw weer op terug.
Tot schrijfs.
Kaj Elhorst
Service
www.inspraakpunt.nl/inspraak_nieuwe_stijl
www.ms.wordpress.com/tag/inspraak
0 Reacties tot “Inspreken of bekvechten (2)”