Corpus, de pop die peinzend uitkijkt over het landschap bij Oegsgeest is een bermtoerist. Zo heb ik hem tenminste genoemd in een lang artikel dat ik over het bouwproject schreef. Het grappige was dat alle geïnterviewden die titel wel fraai vonden.
Voor het artikel heb ik een middag door het gebouw gezworven. Het bestaat uit de pop die aan de binnenzijde een sterke geur van polyesther loslaat, jammer, een conferentiecentrum en een museum. In de loop van mijn verhaal meldden steeds meer mensen zich aan om een rol te mogen spelen in het artikel dat gaat verschijnen in “Architectuur en Bouwen”. Een vakblad, ja zeker maar dat biedt in dat opzicht ook de beste mogelijkheden. Juist als vakjournalist krijg je toegang tot de onderdelen van zo’n project.
Voor een flink aantal betrokkenen was het project niet in de eerste plaats een winstgevende zaak. Het ging hen vooral om de reclame voor hun eigen bouwkundige vaardigheden.
Vanzelfsprekend is de “pop” het meest bekende onderdeel van het project. Hier is de werking van het menselijk lichaam van binnenuit te volgen. Dat is knap gedaan. Door een technisch geavanceerde voorbereiding is ook voorkomen dat bezoekers op de roltrap hun hoofd stootten. Wanneer bij het ontwerp de meer traditionele aanpak was gevolgd, was dat pas tot uiting gekomen op de bouwplaats zelf, met alle kostbare gevolgen daarvan.
Jammer is dat de “pop” alleen maar opvalt als je vanuit Den Haag over de A44 richting Amsterdam rijdt. Wie vanuit het noorden komt, heeft het bijzondere project pas op het laatste moment in de gaten. Even zo goed ben ik blij dat ik mijn zolen op deze bouwplaats heb mogen slijten. Tussen neus en lippen door kon ik nog optekenen dat, heel toepasselijk, in de onmiddellijke omgeving studentenwoningen zijn gebouwd.
0 Reacties tot “Corpus is een bermtoerist”